Mia (Wen Qi), de jonge protagonist van ‘Angels Wear White’,

‘Angels Wear White’ is een verraderlijk verhaal over morele rot in China

Conventionele wijsheid houdt in dat een badplaats een aangename plek moet zijn voor een tiener om de zomer door te brengen. Mia (Wen Qi), de jonge protagonist van ‘Angels Wear White’, een verzengende film geschreven en geregisseerd door Vivian Qu, vestigt bijna onmiddellijk een een meisje tegen dit idee. De eerste glimp van de kijker van haar is gewoon genoeg.

Op het strand in een stad in Zuid-China staat ze onder een reusachtig beeldhouwwerk, ongezien in zijn geheel maar duidelijk van een vrouw. Mia onderzoekt de enkels, de hoge schoenen, de rode teennagellak. Daarna gaat het naar het werk, in een motel dat ‘Warmness’ heet. Haar directe supervisor is een oudere tiener, Lily genaamd, die zichzelf verfraait om indruk te maken op haar vriend, de kleine crimineel Jian.

Lily heeft Mia dekking voor haar monclerjassenoutlet.nl als receptioniste. Eén gast is een man van middelbare leeftijd met twee schoolmeisjes op sleeptouw. Een van hen draagt ​​een blonde pruik. Ze checken in aparte kamers en de meisjes bestellen bier bij hun thuis. De volgende dag op school heeft een van de meisjes blauwe plekken aan de binnenkant van haar dijbeen.

Veel van de personages, met uitzondering van de juridische kinderadvocaat Hao, zijn tot aan hun nek in squalid-corruptie. De kinderverkrachter is een grote slag van de regering met veel geld. Hij biedt aan om het privé-schoolgeld van een van zijn slachtoffers te betalen, zolang het gezin niet slaagt. Lily en Mia zitten in de val van de motelmanager in een vorm van contractuele dienstbaarheid, en Lily https://www.monclerjassenoutlet.nl is zo wanhopig in haar relatie met Jian dat ze zich onderwerpt aan een wederopbouwoperatie in de hymen.

Dit klinkt allemaal grimmig, en dat is het ook. Maar het verhaal grijpt je. Mw. Qu schiet het stevig geconstrueerde scenario met onhoffelijke scherpte. Filmcritici en kijkers in het Westen hebben de neiging om sentimentele films uit het Oosten te sentimentaliseren en te genieten van hun ogenschijnlijke universaliteit. De morele verrotting en eeltige corruptie afgebeeld in ‘Angels Wear White’ heeft een bijzonder verkwikkend effect, deels omdat, naast culturele bijzonderheden, de getoonde onmenselijkheid nauwelijks vreemd is.

Mia is een aangrijpend personage. Tegen het einde van de film vertelt ze Hao dat ze naar de stad is afgedaald omdat het zo warm is dat je zelfs als je dakloos bent buiten kunt slapen. De feitelijke manier waarop mevrouw Wen deze observatie levert, is hartverscheurend. Zo is de ultieme onthulling van de reusachtige sculptuur, een metaforische engel die onmiddellijk herkenbaar is in het Westen en wit draagt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *